[ Ideally ]|[ สุดยอดดดดได้อีก ]

ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยๆยังไงไม่รู้ ยิ่งเหนื่อย

ก็ยิ่งเหงาแหะ ไม่รู้เป็นไง จะสอบแล้วกต้องอ่าน

หนังสือสินะ อ่านมันทั้งวันทั้งคืน ทำให้เหนื่อย

มากกว่าเดิมอีกหันมองรอบๆตัว ก็เจอแต่ความว่าง

เปล่า แต่ก็คิดในใจว่า

"เอาว่ะ มันก็เหมือนทุกวันนั้นแหละ" ใช่สินะ

มันก็เหมือนกับทุกวันนั้นแหละ เราเลือกเองนิ

เลือกที่จะอยู่คนเดียว ปล่อยให้โชคชะตานำพาไป

เจอกับคนคนนั้นเอง ไม่คิดจะเสาะหา แต่มันก็อดที่

จะเหงาไม่ได้ก่อนจะนอนก็รู้สึกว่าไม่ค่อยอยากนอน

เท่าไร เลยเอามือถือมานั่งเล่น ดูรูปในมือถือเล่นๆ

แล้วก็ลองกดเบอร์โทรเล่นๆ ว่าตอนโทรออกแล้ว

มันจะเป็นเบอร์ใคร แล้วจู่ๆเบอร์ที่กดแล้วโทรออก

โดยไม่ได้คิดนั้นก็ขึ้นว่า "รักว่ะ" ทำให้ผมอึ้งไป

แปบหนึ่ง ก่อนที่มันจะต่อไปยังปลายสาย ผมก็รีบ

กดวางสายลงทันที ในหัวตอนนั้นว่างเปล่า

แล้วภาพเก่าๆก็ค่อยกลับมา ภาพที่เคยนั่งเรียนด้วย

กัน ภาพที่เคยเมาด้วยกัน ภาพที่เขาหลับ ภาพที่เรา

โดนจับให้คู่กันเต้นลีลาศ ภาพงานวันเกิดผม

ทันใดนั้นน้ำตาผมก็เริ่มไหลออกมา

"อย่านะมึง มึงจะร้องทำไม

อย่าร้องสิว่ะ จะร้องทำเหี้ยไร"

ผมได้แต่พูดกับตัวเอง แต่น้ำตาก็ไม่หยุดไหลสักที

นานมากกับความทรงจำระหว่างผมก็เขาและน้ำตา

ที่ไหลออกมา ไม่รู้ว่าผมนั้นหลับไปตอนไหน ตื่นขึ้น

มาก็คิดว่า

"เมื่อคืนมึงเป็นเชี้ยไร ร้องไห้อีกทำไม"

ผมเคยบอกกับตัวเองแล้วว่า จะไม่ร้องไห้อีก

แต่ทำไมนะ กับแค่เบอร์โทรแค่นี่ กลับทำให้ผม

ร้องไห้ได้ ทำไมผมยังต้องเป็นแบบนี้ เมื่อไรกันที่

ผมจะลืมเรื่องของเขา ไม่สิ ไม่ใช่ลืม แต่ต้องไม่

รู้สึกแบบนี่อีกคงต้องรอจนกว่า จะมีใครสักคนที่เป็น

คนของผมจริงๆเขามาช่วยให้ ดีขึ้นละมั้งครับ แต่ว่า

มันจะเมื่อไรกันล่ะ หรือว่ามันจะไม่มีวันเป็นจริงเลย